Computer: Commodore 64 
Release: 1983
Type: Shoot em up
Publisher: Llamasoft
Developer: Jeff Minter
Door: Addy van Ladesteijn

 

Het spel kwam ten tonele in de vroege ochtend van thuiscomputers, toen zelfs 30 meter grote kamelen nog ongewoon waren. De spellen van Jeff Minter brachten iets nieuws, en dat met veel humor...

EDGE magazine had een interview met ontwikkelaar Jon Hare. In deze editie van het Info Bulletin de vertaling van zijn verhaal...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pas op, ze spugen!

Elke zichzelf respecterende StarWars fan zal je vertellen dat die Science fiction saga heeft bijgedragen aan een scala van bizar cultureel erfgoed. Sommigen zijn eerbetonen, spin-offs of parodieën en anderen hebben een loopje genomen met het mythos van George Lucas. Een van de meest in het oog steken…eh.. springend voorbeeld valt in deze laatste categorie en verscheen bijna 30 jaar geleden: het klassieke spel met de naam "Attack Of The Mutant Camels" (AMC).
 
AMC werd uitgebracht in 1983 voor de oude beige rot in het vak, de 8bit Commodore 64. Het was gemaakt door Jeff Minter, bekend bij zijn vrienden, collega's en fans als "de Yak" van 49 Mount Pleasant, Tadley, Engeland. Fans wisten dat dit zijn adres was want het was gedrukt, vertederend, op de achterkant van elke AMC casettehoesje en was het epicentrum van het machtige Llamasoft Software huis (en het adres geeft je een impressie dat het in werkelijkheid ook waarschijnlijk een huis was)
 
Minter raakte geïnspireerd voor het maken van Attack Of The Mutant Cames nadat hij een review in een tijdschrift had gelezen van de Parkers Brothers versie van The Empire Strikes Back. Dat spel was een tot console gebaseerde kijk op de beroemde AT-AT aanval scène van de tweede film in deze (toenmalige) trilogie. De betreffende review beschreef de "Walkers" als gigantische mechanische kamelen. "En dat zette mij dus aan het denken over reuzen kamelen in het algemeen," vertelt Minter. "Normaal zijn kamelen niet zo groot, dus als het geen robot kamelen waren moesten het wel gemuteerde kamelen worden. En zo werd een maffe game geboren die zelfs opvolgers kreeg".
 
Minter had spellen leren programmeren in een tijd toen er nog geen commerciële vraag voor was, met het doel om zijn vrienden op school te vermaken. Het was een aantal jaar later, bijkomend van een zware ziekte, dat hij besloot om te proberen een aantal spellen te verkopen.
 
"Tijdens mijn studie zat ik altijd op een wiskundig en wetenschappelijk pad," legt hij uit. "Ik beheerste daarnaast het hoogste niveau Engels, wat op zich een vreemde combinatie was. Ik denk dat ik het programmeren zo leuk vond omdat het zowel de logische discipline van de wetenschappelijke kant bevatte, met daarnaast de mogelijkheid om te maken waar je maar zin in had op het artistieke vlak.
 
Een leuk feit was het gegeven dat zijn spellen bekend stonden om hun fantasierijke en soms psychedelische beelden, maar Minter op deze roem geen aanspraak maakt: "Ik was nooit goed genoeg in het tekenen om serieus met animatie aan de slag te gaan of iets op dat vlak. Ik vermoed dat ik in programmeren mijn echte niche gevonden had, omdat je hiermee slecht tekenwerk algoritmisch kon verbloemen."
 
Het AMC plot draaide om het besturen van jouw kleine maar erg (nou ja, redelijk in elk geval) bestuurlijke ruimteschip langs een scrollend, bergachtig buitenaards landschap terwijl je vocht tegen 30 meter hoge, met nutroniumschilden beschermde, laser-spugende dodelijk kamelen. Het meermalig raken van de kolossen met je laserkanon verzwakte de schilden (waardoor ze van kleur veranderden) en leidde uiteindelijk tot hun explosieve vernietiging. Totale uitroeiing van alle kamelen werd beloond met een hart-stoppende 'trans-sector hyperwarp' onderdeel waarin je raketten moest ontwijken totdat je 'trans-spation warp field' geactiveerd werd. Veel rust kreeg je niet, want je moest gelijk weer aan de slag met een volgend legioen nu nog agressievere gemuteerde kamelen, enzovoort. Deze hele oogblaar-trekkende ervaring leek op een remake van het spel Defender door Terry Gilliam.
 
"Ik beheerste de raster interrupts en de scroll register nog niet volledig, wat de reden is waarom de achtergrond beweging niets meer is dan een grote karakter scroll," zegt Minter over het productieproces. "En ik kon nog geen echte 'Defender-beweging' maken van het ruimteschip om het leven te redden, daarom gedraagt het schip zich zo vreemd als je voortdurend omdraait." Een ander probleem waar Minter tegenaan liep waren de verschillen tussen de US en UK versies van de Commodore 64 computer. "Ik had net een van de eerste C64's van het land en dat was een US import model," vertelt hij. "Sommige dingen werkten anders op het US model… dus had het spel, gespeeld op een UK machine, een aantal fouten. Als ik mij goed kan herinneren, vielen de billen van de kamelen af aan het einde van het scherm - de kamelen bestonden uit twee sprites aan elkaar geplakt.
 
Minter’s oeuvre bevat veel projecten met bizarre plots met daarin schapen, kamelen en lama's maar hij maakte tevens een paar producties waar 'ruminants' (een algemene term voor onze herkauwende vrienden) het minst van onze zorgen waren. In werkelijkheid onderbrak hij tijdelijk het werk aan AMC om een conversie van zijn klassieke Gridrunner uit te brengen, een kinetisch, verslavend en ongelofelijk moeilijke shooter met een dikke knipoog naar Centipede. Tegen de tijd dat Minter begon te werken aan meer geraffineerde opvolger van AMC, genaamd Revenge Of The Mutant Camels, begon hij steeds gelukkiger te worden met de verleidingen van de Commodore 64 en raakte gewend aan het werken aan spellen gevormd naar zijn eigen ontwerp. "Ik begon de C64 pas helemaal door te krijgen na Revenge Of The Mutant Camels," legt Minter uit, "tegen die tijd kon ik tenminste een betere kameel tekenen en had ik de scroll registers door."
 
Revenge Of The Mutant Camels reflecteerde Minters liefde voor de gebochelde hoefdieren door jou in control te laten van een gevluchte gemuteerde kameel die probeerde zijn buitenaardse meesters uit het eerste deel, de slechte Zzyaxians, probeerde te ontwijken. Het was een veel eleganter spel dan zijn voorganger en had veel surrealistische beelden. Als je dit spel nu speelt is het als een reis door het culturele landschap van de vroege 80s, vol met rode telefooncellen en als je sterft klinkt er een muziek wat je aan 80s Sci-Fi serie Battlestar Galactica doet denken.
 
En dan hebben we het nog niet eens over vermakelijke concept waarin je vecht tegen het ruimteschip uit de originele versie  en een tegenstander die verdomd veel lijkt op 'Maniac Miner'.
 
Direct volgend op het overlijden van het originele Llamasoft, maakte Minter in de negentiger jaren Tempest 2000, een nieuwe versie van de arcade klassieker, Tempest. Voor velen was Minter's nieuwe versie de enige reden om een Atari Jaguar console te bezitten. In werkelijkheid heeft Minter een loyale fanbase weten te houden vanaf de periode van de originele Llamasoft en zijn daarop volgende producties.
 
Minter is kritisch over de ietwat anonieme natuur van de hedendaagse spelontwikkeling, "Je zou moeten weten wie het spel gemaakt heeft, door er enkel naar te kijken - iets wat erg zeldzaam is deze dagen. Dat is wat ik probeerde te doen met Llamasoft toen der tijd." En wat vind hij van het gevoel dat veel spellen tegenwoordig zo humoristisch zijn als de financiële Telegraaf op zaterdag? "Ik vind dat veel spellen zichzelf tegenwoordig veel te serieus nemen. Spellen zouden leuk moeten zijn en idealiter overlopen met humor," legt hij uit. "Een spel zou je af en toe moeten laten lachen, en daarnaast bevredigend zijn om te spelen."
 
Geruststellend sluit Minter, nu wonend in landelijk west Wales met een menagerie aan dieren, zijn geliefde schapen incluis, de wederopkomst van de gemuteerde kamelen niet uit. Hoewel voor die lezers die vraagtekens zetten bij de oorsprong van zijn liefde voor herkauwende, bultige zoogdieren, geeft hij het volgende, vage en ietwat verontrustende verklaring:
 
"Ik weet niet waar het vandaan komt, alleen dat ik kamelen aantrekkelijke dieren vindt voor de een of andere reden," zegt hij. "Hetzelfde geldt voor lama's en schapen, geiten en vele andere hoefdieren nu ik eraan denk."
 
En hoe zit het met de filosofie achter Attack Of The Mutant Camels en Minter's volgende werk? Hij legt dat uit, "Wat ik eigenlijk altijd gedaan heb is het maken van spellen die ik zelf zou willen spelen, en ik ben blij genoeg als andere mensen deze spellen ook willen spelen zodat ik mijzelf kan blijven voorzien van  schapenvoer en curry..."
 

 

             
By DUI-WA.com
© Commodore IG - 1980-2017

Powered by Joomla 1.7 Templates